Útskrift Tækniskólans  

Fjölbreyttur hópur nemenda brautskráðist frá Tækniskólanum við hátíðlega athöfn í Eldborgarsal Hörpu sunnudaginn 21. desember. Alls útskrifuðust 305 nemendur af 22 ólíkum námsbrautum.  

Nemendur létu ljós sitt skína 

Lifandi tónlistarflutningur setti eftirminnilegan svip á athöfnina. Maria V. Martinez Rodriguez, útskriftarnemandi af íslenskubraut, flutti glæsilegt söngatriði þar sem hún flutti lögin Heims um ból, bæði á íslensku og spænsku, og Bored eftir Laufeyju við góðar undirtektir gesta. 

Maria er 18 ára gömul, fædd og uppalin í Venesúela, og flutti til Íslands í vor ásamt móður sinni. „Ég talaði aðeins spænsku, örlitla ensku og enga íslensku. Í Tækniskólanum fékk ég tækifæri til að læra íslensku og kynnast íslenskri menningu og nú líður mér eins og Ísland sé orðið mitt annað heima,“ segir Maria sem hlaut verðlaun á útskriftinni fyrir framúrskarandi árangur í íslensku. 
Spurð hvað henni hafi þótt standa upp úr í náminu á íslenskubrautinni nefnir hún góða kennara og áhersluna á að tala tungumálið upphátt. „Í náminu ræðum við um alls konar sem okkur þykir skemmtilegt og fáum jafnframt að kynnast íslenskri sögu og menningu með heimsóknum á söfn, í háskóla og á Alþingi. Með því að heimsækja staðina og læra um sögu þeirra byrjar manni að þykja vænt um þá,“ segir hún. 

Áhugi Mariu á tónlist kviknaði snemma og segist hún hafa verið syngjandi frá því að hún man eftir sér. Maria söng í kór í Venesúela þegar hún var yngri og eftir að hún flutti til íslands hefur hún sótt námskeið í tónlistarmiðstöðinni Læti! Þar að auki hafnaði hún í þriðja sæti í söngvakeppni Tækniskólans, Átótjúninu, síðastliðið haust. 

Eftir útskrift frá íslenskubrautinni hyggist Maria halda áfram námi á opinni braut í Tækniskólanum og ljúka stúdentsprófinu. Maria leggur líka áherslu á að auka við orðaforðann í íslensku og halda áfram að syngja. Að loknu stúdentsprófi stefnir María á nám í læknisfræði við Háskóla Íslands. 

Framtíðin þarf á okkur að halda 

Ari Frímannsson, 18 ára nýstúdent af tölvubraut, sem lauk þriggja ári námi á einungis tveimur og hálfu ári, flutti útskriftarræðu fyrir hönd nemenda. 

Ari, sem er uppalinn í Kópavogi, stefnir á  nám í tölvunarfræði við Háskólann í Reykjavík næsta haust og hyggst sérhæfa sig í netöryggi í framtíðinni. Samhliða náminu í Tækniskólanum starfaði hann hjá Tölvutek og sinnti einnig verkefnum hjá Nýliðastarfi HSSK, sem hann mun halda áfram að sinna eftir útskrift.  

Ari hefur alla tíð haft mikinn áhuga á tölvum og byrjaði að prufa sig áfram í forritun á svipuðum tíma og hann byrjaði að spila tölvuleiki fyrst. Hann ákvað snemma í 10. bekk að skrá sig á tölvubraut Tækniskólans eftir að hafa kynnt sér námið vel.  

Aðspurður hvort að eitthvað hafi komið á óvart í náminu segir Ari kennarana hafa komið helst á óvart. „Það kom mér á óvart hversu frábærir kennararnir eru og hversu gaman það er að spjalla við þá.“ 

Í einlægu ávarpi sínu talaði Ari um mikilvægi fjölbreyttrar menntunar og þakkaði kennurum Tækniskólans  fyrir stuðning og hvatningu á þessum mikilvægu tímamótum. Hann lagði jafnframt áherslu á gildi fjölbreytileika, samvinnu og það að treysta á eigin getu. 

„Það sem skiptir máli er að við höfum kunnáttu, reynslu og sjálfstraust til að taka næsta skref. Við erum tæknimenn, hugmyndasmiðir og sérfræðingar framtíðarinnar. Og framtíðin þarf á okkur að halda. Því heimurinn breytist hratt, og við erum þau sem ætlum að halda honum gangandi, laga það sem bilar, skapa það sem vantar og hugsa út fyrir kassann þegar enginn finnur lausn.“ 

Ari hrósaði jafnframt samnemendum sínum fyrir dugnað og þrautseigju.  

„Þó við komum úr mismunandi skólum og ævintýrum þá deilum við samt sömu reynslu. Við höfum lagt okkur fram, við héldum áfram þó leiðin væri erfið og við kláruðum. Og þess vegna stöndum við hér í dag.“

Vinnur með verkfæri langafa síns í verkefnum 

Sólrún Svana Pétursdóttir, útskriftarnemi í bókbandi, er meðal fárra sem hafa útskrifast úr faginu undanfarin ár. 

Sólrún er fædd og uppalin í miðbæ Reykjavíkur og er nú að útskrifast í annað sinn frá Tækniskólanum. Í vor lauk hán bæði stúdentsprófi og námi í grafískri miðlun, þar sem áhuginn á bókbandi kviknaði af alvöru. „Ég var á námskeiði í Iðunni, þar sem við fengum að kynnast ýmsum aðferðum við skreytingar á bókum. Í kjölfarið fékk ég að hanna veggspjöld og bækling fyrir bókbandssýningu sem var haldin hérna fyrr á árinu, þannig má segja að þetta hafi byrjað.“  Á sama tíma kynntist Sólrún nokkrum bókbindurum og fann að hán langaði að kafa dýpra í greinina.  

Sólrún á jafnframt persónulega tengingu við fagið, en langafi hán var bókbindari á Akureyri og starfaði um árabil sem bókasafnsvörður á Amtsbókasafninu á Akureyri. „Þegar ég byrjaði í bókbandi fékk ég hluta af gömlu verkfærunum langafa míns, sem afi minn hafði varðveitt.“ 

Sólrún segist nýta gömlu verkfæri langafa síns í verkefni sem hún vinnur að heima hjá sér og notaði þau jafnframt þegar hún var að útbúa útskriftarsýninguna sína í bókbandi. Spurð hvort að hún hafi verið tengd langafa sínum segir hún þau hafa verið góða vini.  

„Við spiluðum meira að segja bæði í lúðrasveitum, hann í lúðraveit Akureyrar og ég í lúðrasveit Reykjavíkur, svo því eldri sem ég verð því meðvitaðri er ég um það hvað ég á margt sameiginlegt með langafa mínum,“ segir hán og hlær.  

Í byrjun desember fékk Sólrún nemastöðu hjá Prentmet Odda og stefnir á að ljúka sveinsprófi í bókbandi um næstu jól. Hán segist kunna vel við sig í starfinu og finnur að hán sé á réttum stað. Aðspurð um framtíðaráform segir Sólrún áhersluna næstu misseri vera skýra.   

„Ég er fyrst og fremst að einbeita mér að því að ná prófinu, sækja mér reynslu og mynda tengsl. Um leið vil ég átta mig betur á því hver ég er sem bókbindari og hvert ég stefni í faginu. Ég hef líka mikinn áhuga á að prófa mig áfram með handgerð verkefni, þessar fínu handgerðu listbókbindingar.“ 

Fimmta kynslóð málara 

Guðjón Ívar Gränz, útskriftarnemandi í málaraiðn, hlaut verðlaun fyrir framúrskarandi árangur í málaraiðn.   

Guðjón er uppalinn á Akranesi og gekk í Grundaskóla og Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi áður en hann skráði sig í nám í málaraiðn í Tækniskólanum. Hann er fimmta kynslóð málara í fjölskyldunni og fann snemma að hann vildi leggja fagið fyrir sig. 

 „Ég byrjaði 14 ára gamall að vinna hjá pabba mínum, sem er er málari, og hef unnið við fagið síðan,“ segir Guðjón sem kunni vel við sig í náminu. Fyrr á þessu ári hlaut hann Íslandsmeistaratitil í málaraiðn. Spurður hvaða eiginleikar einkenni góðan málara segir Guðjón gott skipulag og vandvirkni skipta sköpum. „Maður þarf að geta hugsað í lausnum og skilað verkinu vel frá sér. Fólk áttar sig oft ekki á því að starfið snýst um svo miklu meira en að mála veggi. Undirvinnan er eiginlega aðal vinnan.“ 

Aðspurður um helstu kosti námsins segir Guðjón uppsetninguna á náminu hafa hentað sér sérstaklega vel. „Námið er verkefnamiðað og þá getur maður unnið þetta á sínum hraða og skilað verkefnum þegar maður er tilbúinn. Það hentaði mér mjög vel.“ 

Guðjón starfar nú sem málari ásamt því að æfa fótbolta af fullum krafti með 2. Flokki ÍA. Hann stefnir jafnframt á háskólanám að stúdentsprófi loknu. 

„Ég hef verið að velta fyrir mér viðskiptafræði eða verkfræði til þess að læra betur inn á rekstrarhlutann í málaraiðninni,“ segir Guðjón.  „Í framtíðinni væri gaman að geta annaðhvort tekið við rekstri eða stofnað eigið fyrirtæki. Þá er mikilvægt að þekkja fagið vel en líka hafa góða þekkingu á rekstri.“ 

Framúrskarandi árangur á hraðferð

Bryndís Einarsdóttir hlaut viðurkenningu fyrir framúrskarandi árangur í rafvirkjun. Hún lauk stúdentsprófi af félagsfræði- og íþrótta og afrekssviði í Flensborg.  

Bryndís hefur alla tíð verið mikið í handbolta og mótorkrossi og flutti til íslands fyrir fjórum árum síðan eftir að hafa búið í Svíþjóð í nokkur ár.
Hún skráði sig í fjarnám í sálfræði við háskólann á Akureyri og hóf störf samhliða því hjá vélaverkstæði VHE, sem voru styrktaraðilar hennar í mótorkrossi. Bryndís vann þá á lager hjá fyrirtækinu og var mikið að flakka á milli starfsstöðva með varahluti og þá má segja að áhuginn á rafvirkjun hafi kviknað að alvöru.  „Þá hugsaði ég bara: hvað er ég að gera í sálfræði? Ég ætla að fara að skoða iðnnám.“  

Bryndís hóf því nám á hraðferð í rafvirkjun sem eru einungis tvö og hálft ár. „Mér fannst námið mjög áhugavert og ég var með endalaust af spurningum,” segir Bryndís og bætir við að það hafi verið mjög gaman að læra með hópi af fólki á ólíkum aldri sem allt deildi sömu ástríðu fyrir faginu. „Þarna áttaði ég mig betur á því hversu mikilvægt  rafmagn er og hvaða fjölbreyttu möguleikar felast í faginu. Fólk er orðið svo háð rafmagni í dag og lítið hægt að gera án rafmagns. Það er sífellt verið að fjarlæga fólkið frá færibandinu en það þarf samt að halda færibandinu gangandi.“ 

Bryndís hefur verið að vinna mikið við iðnrafmagn undanfarið og segist heillast sérstaklega að þeim hluta rafvirkjunar. „Iðnrafmagn er aðeins flóknara og mér finnst það sérstaklega áhugavert, ekki síst hvað varðar stýringar og þá fjölbreyttu möguleika sem felast í  þessum verksviðum.“  

Bryndís segir landslagið í iðngreinum vera að breytast og mun fleiri konur starfa við rafvirkjun en hún bjóst við. „Það eru fullt af konum sem starfa við rafvirkjun og ég mæli eindregið með því, sértaklega fyrir stelpur og konur, að taka skrefið og sækja um. Þetta er miklu stærra svið en maður heldur. Það eru gríðarlegir möguleikar í rafmagni og bara iðngreinum yfir höfuð,“ segir Bryndís og bætir við að aldur eigi ekki að standa í vegi fyrir því að hefja nám. „Þó þú sért komin á einhvern ákveðinn aldur þá mæli ég samt með bara að kýla á þetta. Ég trúi því varla að námið sé þegar búið, og nú er ég að útskrifast, komin með frábæra vinnu og fullt af spennandi tækifærum í framtíðinni.“ 

Með alúðina að vopni 

Athöfninni lauk á hátíðarræðu Hildur Ingvarsdóttur, skólameistara Tækniskólans, þar sem hún sagði frá áhugaverðum atburðum síðustu ára ásamt því að sýna skemmtilegar svipmyndir úr skólastarfinu. Hildur fjallaði um fjölbreytta viðburði, styrk tengingar skólans við atvinnulífið og  mikilvægi fjölbreytileikans í að auðga samfélagið. Hún vék sér jafnframt að þeim krefjandi verkefnum sem ungt fólk stendur frammi fyrir í dag, þar á meðal gervigreind og upplýsingaóreiðu.  

Hildur sagði frá glæsilegum árangri nemenda á Evrópumeistarmótinu í iðngreinum sem fram fór í Herning  í Danmörku þar sem sex nemendur úr Tækniskólanum stóðu sig með miklum sóma. Þá voru fjórir af þjálfurum og dómurum keppninnar kennarar við Tækniskólann.  

„Þegar heim var komið frá Herning var hópnum boðið á Bessastaði til að heiðra bæði keppendur og þjálfara þeirra sem voru jafnframt dómarar. Gunnar Sigurjónsson kennari og þjálfari í pípulögnum var einn þeirra sem tók við viðurkenningu á Bessastöðum en þetta var ekki eina skiptið sem Gunnar hélt á Bessastaði þetta haustið. Stuttu síðar var hann tilnefndur til íslensku menntaverðlaunanna. Og ekki bara hann heldur einnig kennarar fataiðndeildar Tækniskólans en sú fagmennska og alúð sem einkennir starfið í fataiðndeildinni fer ekki fram hjá neinum sem þar kemur við. Við skulum segja að ég hafi verið sérlega stolt í þessum tveimur haustferðum á Bessastaði,“ Sagði Hildur. 

Hildur fjallaði jafnframt um íslenskubraut  skólans og sagðist fyllast stolti yfir frábærum árangri hópsins, bæði í námi og aðlögun að íslensku samfélagi. „Það er gaman að segja frá því að af þeim 14 sem voru að útskrifast áðan af íslenskubraut halda 13 beint áfram námi á öðrum brautum skólans eftir áramót. Þessir einbeittu og duglegu nemendur stefna sumir að því að ljúka stúdentsprófi, aðrir ætla í grunnnám byggingagreina, einn hyggur á nám í ljósmyndun og einn í hljóðtækni.“  

Hún fjallaði einnig um mikilvæg tengsl Tækniskólans við atvinnulífið og hversu dýrmæt sú hliðhollusta sé, bæði í samstarfi og í stuðningi við skólastarfið.   

Gervigreind og upplýsingaóreiða fengu einnig sitt pláss í ávarpi Hildar, þar sem hún lagði áherslu á að þó gervigreindin geti nýst okkur til margvíslegra framfara sé þá stundum mikilvægt að nota okkar eigin greind og gagnrýna hugsun.  

Ungt fólk í dag stendur andspænis krefjandi verkefnum hvern dag, meðal annar því að meta réttmæti upplýsinga á samfélagsmiðlum og vera meðvituð um svokallaða glansmynd sem þar er oft dregin upp.  

„Að lokum langar mig að minna ykkur á gildi skólans okkar en þau eru alúð, framsækni og fjölbreytileiki. Ef við leggjum alúð í allt sem við gerum; í handverkið, í skrifin okkar, útreikninginn, í lesturinn, í að hlusta, í framkomu við annað fólk, í að kynna okkur mál frá mismunandi hliðum erum við líklegri til að taka betri ákvarðanir og stuðla að betra samfélagi,“ sagði hún. „Og ef við sækjum fram í öllu okkar lífi og starfi, með alúðina að vopni, þá gerast góðir hluti. Við skulum leitast við að vera besta útgáfan að sjálfum okkur, við skulum vera mennsk.“

Hátíðarræða 21.12.2025

Ljósmyndir tóku Haraldur Guðjónsson Thors og Heiða Rún Guðmundsdóttir.

Einstaklingsmyndir og fleiri ljósmyndir frá athöfninni munu birtast á Flickr síðu Tækniskólans á næstu dögum. 

Hér má svo sjá upptöku af útskrift Tækniskólans á haustönn 2025. 

 Tækniskólinn óskar útskriftarnemendum hjartanlega til hamingju með áfangann.